Eski fotoğrafları tararken ve düzenlerken dikkat ettiğim noktalar
Gönderilme zamanı: Cum Eki 09, 2026 3:28 pm
Merhaba,
Eski aile fotoğraflarını dijitale aktarırken öğrendiğim birkaç pratik noktayı paylaşmak istedim. Belki bu konuyla uğraşan başka arkadaşlara da faydası olur.
1) Tarama çözünürlüğü: Normal baskılar için en az 600 dpi, küçük vesikalık fotoğraflar için 1200 dpi tercih etmek, sonradan kırpma ve büyütme yaparken ciddi fark yaratıyor. Telefonla çekim yapılacaksa ışığın yandan ve dağınık gelmesine, fotoğrafın tam karşıdan çekilmesine dikkat etmek gerekiyor; aksi halde parlama ve perspektif bozulması oluyor.
2) Dosya formatı: Arşiv kopyasını TIFF veya en azından yüksek kaliteli PNG olarak saklayıp, düzenlemeleri ayrı bir kopya üzerinde yapmak en güvenlisi. JPEG'i her kaydettiğinizde kalite biraz daha düşüyor.
3) Renk düzeltme: Yıllar içinde sararan fotoğraflarda önce beyaz dengesini ayarlamak, sonra kontrastı yavaş yavaş artırmak daha doğal sonuç veriyor. Doygunluğu aşırı artırmak yüzleri yapay gösteriyor.
4) Çizik ve leke temizliği: Küçük tozlar için iyileştirme fırçası yeterli; büyük yırtıklarda ise çevredeki dokuyu kopyalayarak parça parça ilerlemek gerekiyor. Yapay zekâ tabanlı araçlar burada zaman kazandırıyor ama sonucu mutlaka orijinalle karşılaştırmak lazım, çünkü bazen yüz hatlarını değiştirebiliyorlar.
5) Yedekleme: Orijinal taramaları en az iki farklı yerde (harici disk + bulut) tutmak iyi bir alışkanlık.
Siz eski fotoğraflar için hangi programları veya iş akışını kullanıyorsunuz? Önerilerinizi merak ediyorum.
Eski aile fotoğraflarını dijitale aktarırken öğrendiğim birkaç pratik noktayı paylaşmak istedim. Belki bu konuyla uğraşan başka arkadaşlara da faydası olur.
1) Tarama çözünürlüğü: Normal baskılar için en az 600 dpi, küçük vesikalık fotoğraflar için 1200 dpi tercih etmek, sonradan kırpma ve büyütme yaparken ciddi fark yaratıyor. Telefonla çekim yapılacaksa ışığın yandan ve dağınık gelmesine, fotoğrafın tam karşıdan çekilmesine dikkat etmek gerekiyor; aksi halde parlama ve perspektif bozulması oluyor.
2) Dosya formatı: Arşiv kopyasını TIFF veya en azından yüksek kaliteli PNG olarak saklayıp, düzenlemeleri ayrı bir kopya üzerinde yapmak en güvenlisi. JPEG'i her kaydettiğinizde kalite biraz daha düşüyor.
3) Renk düzeltme: Yıllar içinde sararan fotoğraflarda önce beyaz dengesini ayarlamak, sonra kontrastı yavaş yavaş artırmak daha doğal sonuç veriyor. Doygunluğu aşırı artırmak yüzleri yapay gösteriyor.
4) Çizik ve leke temizliği: Küçük tozlar için iyileştirme fırçası yeterli; büyük yırtıklarda ise çevredeki dokuyu kopyalayarak parça parça ilerlemek gerekiyor. Yapay zekâ tabanlı araçlar burada zaman kazandırıyor ama sonucu mutlaka orijinalle karşılaştırmak lazım, çünkü bazen yüz hatlarını değiştirebiliyorlar.
5) Yedekleme: Orijinal taramaları en az iki farklı yerde (harici disk + bulut) tutmak iyi bir alışkanlık.
Siz eski fotoğraflar için hangi programları veya iş akışını kullanıyorsunuz? Önerilerinizi merak ediyorum.